Elk voorjaar ontstaat er paniek op de fora van tuiniers: er is een week of twee voorbij en de wortels in het bed denken er niet eens aan om te ontkiemen.
Wortelen zijn een strak kiemend gewas, en in koude grond kunnen hun zaden tot wel drie weken roerloos liggen, verzadigd met vocht en wachtend op stabiele warmte, meldt de correspondent van .
De essentiële oliën die de zaden bedekken beschermen ze tegen voortijdige ontkieming, maar ze vertragen ook het proces als je de plant niet helpt. Ervaren tuiniers kennen een truc: voor het planten moeten zaden worden “misleid” door een deel van de essentiële oliën af te wassen met warm water.
TUT Nieuws
Het is voldoende om ze een dag te laten weken, waarbij je het water een paar keer ververst, en de kiemen zullen een week eerder verschijnen. Sommige mensen barboteren de zaden zelfs met een aquariumcompressor, waardoor ze zuurstof krijgen om sneller te ontwaken.
Maar zelfs geprepareerde zaden zullen niet ontkiemen als de grond uitgedroogd of korstig is na de eerste regen. Wortelen hebben constant vocht nodig in de bovenste laag totdat ze ontkiemen, anders zal de tere spruit gewoon niet door de harde grond dringen.
Veel mensen bedekken het bed met huishoudfolie of niet-geweven stof om vocht en warmte binnen te houden. Een vrouw zaaide eens wortels te diep, omdat ze dacht dat dat beter voor haar zou zijn.
Het resultaat was dat de zaden verstikten in de dichte laag aarde, niet in staat om hun weg naar het licht te vinden. De zaaidiepte voor wortelen mag niet meer zijn dan twee centimeter in lichte grond en anderhalve centimeter in zware grond – dit is een axioma.
Een andere reden voor het gebrek aan spruiten is ongedierte. Mieren, bijvoorbeeld, zijn dol op zoete wortelzaadjes en kunnen in een paar dagen de hele groef opruimen, waardoor de tuinier met een leeg bed achterblijft.
Daarom mengen ervaren tuiniers zaden met tabaksstof of as om insecten af te schrikken.
En pas als met al deze nuances rekening is gehouden – temperatuur, vochtigheid, diepte en bescherming – zullen wortelen de geduldige tuinier belonen met vriendelijke borstels van scheuten. En dan beginnen de interessantste dingen: uitdunnen, wieden en wachten op de zoete knapperigheid van je eigen bed.
Lees ook
- Wat gebeurt er als je komkommers in een ton plant in plaats van in een bed: ruimte en tijd besparen
- Waarom druiven uit hun voegen barsten op het meest cruciale moment: fouten bij het water geven
