Psychologen van de Pedagogische Staatsuniversiteit van Moskou en de Pedagogische Staatsuniversiteit van Wit-Rusland voerden een grootschalig onderzoek uit onder meer dan tweeduizend Russen en Wit-Russen om erachter te komen na welke crises gezinnen hechter worden en na welke ze uit elkaar gaan.
De wetenschappers verdeelden moeilijke levensgebeurtenissen in zeven groepen: ziekten, relatieproblemen, verliezen, financiële moeilijkheden, levensveranderingen, existentiële crises en meervoudige problemen, zo meldt correspondent .
De resultaten toonden een verrassend patroon: de dood van een dierbare brengt een familie eerder samen, terwijl ziekte, verhuizing en een combinatie van meerdere problemen de leden van elkaar vervreemden. De onderzoekers onderzochten ook de invloed van de culturele context en ontdekten dat degenen die zich sterk verbonden voelen met hun cultuur meer geneigd zijn om de familiebanden te behouden na stress.
TUT Nieuws
En mensen die afstand nemen van hun tradities hebben bijna twee keer zoveel kans om zich vervreemd te voelen van familieleden na moeilijke periodes. Cultuur is het onzichtbare kader dat ervoor zorgt dat een gezin niet uit elkaar valt als al het andere faalt.
Op gedragsniveau bleken copingstrategieën de belangrijkste factor te zijn: degenen die de crisis met succes overwonnen, zochten vaker praktische en emotionele steun en waren zelf actieve probleemoplossers. Zelfkritiek, onderdrukking van emoties en herinneringen aan disfunctioneren in het ouderlijk gezin overheersten daarentegen bij degenen die vervreemd waren geraakt.
Als er in de kindertijd een sterk verbod op gevoelens was, daalde de kans op hechting tot 20 procent, maar het actief helpen van anderen en het zelf oplossen van problemen steeg tot 71 procent. Een combinatie van twee strategieën was bijzonder effectief: actieve deelname aan het oplossen van de eigen problemen en het accepteren van hulp van anderen.
Zelfs met slechte ervaringen uit de kindertijd en hoge stress, versterkt dergelijk gedrag de familie . De onderzoekers benadrukken dat geslacht, leeftijd, opleiding en het aantal kinderen geen invloed hebben op hoe relaties veranderen in een crisis – waar het om gaat is hoe we reageren en of we in staat zijn om steun te accepteren.
Lees ook
- Waarom de hersenen een partner niet langer als ‘speciaal’ zien: hoe de evolutie ons voorbereidt op ware liefde
- Waarom mannen en vrouwen anders omgaan met crises: Hoe teamwerk relaties redt
