In de wereld van gezond leven wordt er tegenwoordig veel gesproken over diëten met tijdsbeperkingen.
De methode, waarbij iemand perioden van eten afwisselt met het vrijwillig weigeren ervan, is letterlijk geëxplodeerd op het internet en heeft duizenden enthousiaste recensies gekregen, meldt de correspondent van .
Maar als je goed naar de statistieken kijkt, wordt het duidelijk: sommige mensen vinden dit systeem gemakkelijk, terwijl anderen het na een week opgeven, omdat ze de algemene opwinding niet begrijpen. Een recente meta-analyse door Harvard-wetenschappers van bijna 6.600 volwassenen met obesitas heeft de kwestie opgehelderd.
TUT Nieuws
Het blijkt dat de populaire afwisseling van vastendagen (waarbij je letterlijk 24 uur op water moet zitten) echt beter werkt dan andere schema’s, maar alleen in de eerste zes maanden. Na zes maanden komen alle methoden – of het nu gaat om dagelijks calorieën tellen of eten per uur – op dezelfde noemer uit en geven ze vergelijkbare resultaten.
Waarom gebeurt dit dan? Het menselijk lichaam is geen kachel waar je gewoon een bepaalde hoeveelheid hout in kunt gooien en een duidelijk rendement kunt verwachten.
Onze hormonen, stressniveaus en zelfs slaapkwaliteit maken dagelijkse aanpassingen aan onze formule voor gewichtsverlies, waardoor one-size-fits-all schema’s nutteloos worden zonder maatwerk. Onderzoekers in Colorado toonden onlangs aan dat je met drie dagen intervalvasten bijna 8 procent van je lichaamsgewicht kunt verliezen in een jaar, terwijl een klassiek calorietekortdieet slechts 5 procent oplevert.
De cijfers zien er indrukwekkend uit, maar ze verbergen een belangrijke nuance: in beide groepen sportten de mensen minstens 300 minuten per week en telden ze nauwgezet de calorieën in de app, wat niet voor iedereen geschikt is. Veel mensen zien intervalvoeding als een verwennerij: je mag acht uur lang alles eten en de rest van de tijd doet de magie van de vetverbranding zogenaamd zijn werk.
Hier ligt de grootste teleurstelling, want als er tonnen fastfood de etalage invliegen, zal geen enkele hormonale schommeling de situatie redden en zal het gewicht op zijn plaats blijven. Er is ook nog de andere kant van de medaille – medische contra-indicaties, waarover bloggers liever zwijgen.
Bij eetstoornissen, zwangerschap, maagzweer of een neiging tot hypoglykemie kunnen dergelijke experimenten slecht aflopen en iemand rechtstreeks naar een ziekenhuisbed sturen. Mensen met een onstabiele bloedsuikerspiegel ervaren vaak vreselijke zwakte en duizeligheid bij zulke diëten en schrijven het af als “reiniging”, hoewel het lichaam in feite gewoon om hulp schreeuwt.
Experts benadrukken dat intervalvasten geen magische pil is, maar slechts een van de hulpmiddelen die geïntegreerd moeten worden in het totaalplaatje van de levensstijl, en niet op zichzelf moeten bestaan. Bij het kiezen van zo’n dieet is het belangrijk om te beseffen dat onze stofwisseling complexer is dan marketeers denken.
Wat voor je collega vet verbrandt, kan er alleen maar toe leiden dat je geïrriteerd raakt en een snoepbui krijgt, waardoor al je inspanningen teniet worden gedaan.
Lees ook
- Wat gebeurt er met het lichaam als je minder dan zeven uur slaapt: bewijs uit een groot onderzoek
- Waarom suiker niet de grootste vijand van de figuur is: de analyse van een voedingsdeskundige
