Heb je ooit geprobeerd een kat in bad te doen?
Het is een spektakel dat een horrorfilm waardig is: hartverscheurende kreten, klauwen die loslaten, pogingen om een verticale muur te beklimmen, meldt een correspondent van .
Het lijkt erop dat water voor een kat het ergste is wat er in het leven kan gebeuren. Maar waarom raken deze sierlijke wezens, die in het wild vaak uitstekende zwemmers zijn, zo in paniek van een routinebad?
Het draait allemaal om evolutionaire geschiedenis. Tamme katten stammen af van wilde steppekatten die leefden in de droge gebieden van het Midden-Oosten en Noord-Afrika.
Hun voorouders hadden weinig of geen contact met grote watermassa’s en ze ontwikkelden noch de gewoonte, noch de fysiologische behoefte aan contact met water. Een natte vacht is voor hen een anomalie, niet de norm.
De tweede reden is thermoregulatie. Kattenvacht heeft, in tegenstelling tot hondenvacht, geen ondervacht, die een luchtlaag creëert en beschermt tegen de kou. Een natte kat verliest veel sneller warmte en kan gemakkelijk bevriezen, zelfs in een warme kamer.
Het instinct van zelfbehoud schreeuwt: “Water = kou = dood, rennen!” De derde reden is geur.
Katten zijn meesters in camouflage en jagen. Hun natuurlijke geur moet minimaal zijn om geen prooi af te schrikken of roofdieren aan te trekken.
Water spoelt hun persoonlijke geur weg en vermengt die met de geur van shampoo, bleekmiddel of gewoon kraanwater. Voor de kat is dit een verlies van identiteit, hij ruikt niet langer naar zichzelf.
De vierde reden is verlies van controle. Katten zijn wezens die waarde hechten aan vaste grond onder hun poten en de mogelijkheid om elke beweging te controleren.
In water verliezen ze die houvast, glijden ze uit en kunnen ze geen grip krijgen. Dit veroorzaakt paniek, alsof iemand plotseling door het ijs zakt.
Hun instinct zegt hen dat ze koste wat het kost onmiddellijk aan land moeten gaan. De vijfde oorzaak is zintuiglijke overbelasting.
Het geluid van stromend water, de geur van water (vooral de chemische geur van kraanwater), het gevoel van nat haar dat aan het lichaam kleeft – al deze dingen overweldigen tegelijkertijd het gevoelige zenuwstelsel van de kat. Het is alsof je tegelijkertijd in een kamer bent met oorverdovende muziek, knipperende lichten en bijtende rook.
Interessant is dat sommige kattenrassen, zoals de Turkse Van of de Maine Coon, veel relaxter met water omgaan en zelfs graag spetteren. Ze hebben een andere vachtstructuur die water beter afstoot, en van oudsher leefden ze in streken waar water deel uitmaakte van het landschap. Maar zelfs zij genieten zelden van baden met shampoo.
Als baden onvermijdelijk is (de kat is bijvoorbeeld erg vies), wees dan voorbereid: leg een handdoek op de bodem van het bad zodat de kat iets heeft om aan te klauwen, gebruik minimaal water en een warme douche, praat met de kat met een rustige stem en handel snel. En onthoud: de meeste katten hebben geen water nodig, ze likken zichzelf prima.
Lees ook
- Wat er gebeurt als je je hond van tafel voert: geen verwennerij, maar de vernietiging van hiërarchie
- Hoe zorg je ervoor dat een kat niet vecht op de bank: zoopsychologische life hacks voor een vredig leven
