We zijn gewend om onze huisdieren te vermenselijken en onze gedachten en motieven aan hen toe te schrijven, maar wetenschappers zijn ervan overtuigd dat dieren ons anders zien.
De vraag is wie ze precies zien in een groot wezen op twee benen – een onbetwistbare leider of gewoon een vreemde maar favoriete partner, zo meldt de correspondent van .
Volgens de onderzoeker is een mens voor een hond niet alleen de leider van de roedel, maar iets veel belangrijkers, bijna een godheid . Honden lezen onze emoties en signalen zo goed dat ze bereid zijn om de oplossing van moeilijke taken aan ons over te dragen, zelfs als ze het zelf aankunnen.
Hongaarse wetenschappers voerden een experiment uit: ze boden honden aan om zelfstandig voedsel van achter het net te halen. De huisdieren die het meest emotioneel verbonden waren met hun baasje probeerden de taak niet eens op te lossen, ze wachtten op een commando van de mens.
Maar toen het baasje zei: “Ga!” was het probleem meteen opgelost. Blindengeleidehonden daarentegen vertonen een verbazingwekkende onafhankelijkheid omdat ze de beperkingen van hun mens begrijpen.
Dit toont de verbazingwekkende flexibiliteit van hun denken: ze weten het initiatief te nemen precies in de mate die nodig is voor het algemeen welzijn . Katten zijn in deze zin subtielere psychologen.
Ze zien ons niet als leiders, maar eerder als … grote, onhandige ouders. Onderzoek bevestigt dat katten, zelfs als ze volwassen zijn, veel kenmerken van kinderlijk gedrag behouden als ze met mensen communiceren – ze miauwen bijvoorbeeld als ze ons aanspreken, hoewel ze onderling de voorkeur geven aan andere geluiden.
Dit is een directe aanwijzing dat ze ons zien als verzorgers, wezens die verplicht zijn te zorgen en te beschermen. Overigens is het vermogen van katten om emoties te herkennen ook hoog, ze zijn alleen minder geneigd om hun afhankelijkheid te tonen dan honden.
Maar beiden, of ze ons nu zien als goden of pleegouders, hebben zeker lief. Het is alleen zo dat hun liefde verschillende talen spreekt: hondse toewijding is de bereidheid om te gehoorzamen en te volgen, terwijl katachtige toewijding het vermogen is om zorg te accepteren en die terug te geven, maar alleen wanneer zij dat nodig achten.
Lees ook
- Waarom katten doen alsof ze hulpeloze kittens zijn: het geheime wapen van spinnen
- Waarom je hond verdrietig met je is: de wetenschap ontsluit het geheim van empathie
