Een stukje kaas als je een boterham snijdt, een kruimel koekje die op de grond valt, een bord om aan te likken na het eten – dit lijken allemaal kleine dingen, uitingen van liefde en vrijgevigheid.
Maar voor de hond tellen deze kleine dingen op tot een mager beeld van de wereld, waarin hij een heel andere plaats inneemt dan jij hem geeft, en de gevolgen hiervan kunnen verwoestend zijn, aldus de correspondent van .
In een roedel (en je familie is een roedel voor je hond) is de toegang tot voedsel strikt geregeld. De leiders eten eerst, dan degenen die het dichtst bij hen staan en dan alle anderen.
Als je je hond eten van tafel geeft, vooral als je zelf aan het eten bent, geef je hem een signaal: “Je eet op hetzelfde moment als de leider, dus je status is gelijk”. De hond begint zichzelf te zien, zo niet als de leider, dan toch als je gelijke.
Deze statusverheffing leidt tot een heleboel gedragsproblemen. Een hond die zichzelf als gelijke aan zijn baas beschouwt, volgt geen commando’s meer op, begint middelen te bewaken (voedsel, speelgoed, ruimte) en kan agressief worden als iemand iets waardevols van hem probeert af te pakken.
Ze is niet kwaadaardig, ze gedraagt zich gewoon naar haar nieuwe positie in de roedel. Het tweede probleem is bedelen, wat snel escaleert naar eisen.
De hond beseft dat als hij gaat zitten en je met meewarige ogen aankijkt, het stuk vroeg of laat zal vallen. Dit verhardt en ze begint elke maaltijd te controleren. Ontspannen in de keuken wordt stressvol en de hond wordt een opdringerige observator die je niet rustig laat eten.
Het derde probleem is gezondheid. Menselijk voedsel bevat zout, suiker, kruiden en vetten in concentraties die gevaarlijk zijn voor een hond. De alvleesklier, lever en nieren van de hond zijn niet ontworpen voor een dergelijke belasting.
Regelmatig tafelvoer leidt tot pancreatitis, obesitas, diabetes en andere chronische ziekten die het leven van een huisdier verkorten. Het vierde probleem is het eetgedrag.
Een hond die gewend is aan smakelijk mensenvoer begint zijn eten te weigeren. Hij wacht, in de hoop dat er iets lekkerders wordt aangeboden in plaats van saaie brokjes.
Dit kan leiden tot uitputting of tot de eigenaar het opgeeft en haar alleen “smakelijk” voedsel geeft, waardoor de voedingsbalans permanent verstoord raakt. Het is moeilijk, maar niet onmogelijk, om deze situatie te corrigeren.
Stop helemaal met het geven van voedsel van tafel. Nooit. Niet één hap.
Een hond hoort alleen uit zijn bak te eten en alleen op zijn eigen tijd. Als je hem wilt verwennen, gebruik dan speciale hondensnoepjes, maar niet als jij eet.
Voer je hond voordat je aan tafel gaat, zodat hij vol en rustig is. Onthoud dat echte liefde voor een hond niet zit in restjes van de tafel, maar in respect voor zijn aard, in zorg voor zijn gezondheid en in een duidelijke, begrijpelijke status in de roedel.
Het is belangrijker voor een hond om zeker te zijn van zijn plaats in de hiërarchie dan om een willekeurig stukje kaas te krijgen. Geef hem dat vertrouwen en hij zal je bedanken met gemoedsrust, gehoorzaamheid en vele jaren gezond leven met jou.
Lees ook
- Waarom honden hun territorium markeren met urine: niet alleen een toilet, maar een sociaal netwerk
- Waarom katten bang zijn voor water: evolutie, vacht en controleverlies
