De verhalen van honden die op treinstations jarenlang op hun overleden baasje wachten of duizenden kilometers afleggen om naar huis terug te keren, ontroeren het hart tot tranen toe.
Maar wat zegt de wetenschap over de werkelijke duur van het geheugen van een hond en of een hond echt een persoon kan herkennen na jaren van scheiding of dat dit alles slechts een mooie legende is, meldt de correspondent van .
President van de Russische Kynologische Federatie Vladimir Golubev zegt dat honden twee soorten geheugen hebben: associatief en episodisch, die beide erg lang kunnen zijn. Associatief geheugen verbindt specifieke acties met gevolgen – het is dankzij dit geheugen dat de hond zich herinnert dat het commando “zit” wordt beloond met een snoepje en dat gescheurde slippers worden uitgescholden.
TUT NIEUWS
Episodisch geheugen registreert gebeurtenissen die worden gekleurd door sterke emoties, en hoe levendiger de emotie, hoe langer de herinnering wordt vastgehouden. Als de eigenaar een bron van liefde, bescherming en vreugde was voor de hond, wordt zijn beeld op cellulair niveau in de hersenen ingeprent, samen met zijn geur, stem en zelfs zijn manier van lopen.
Wetenschappers van de Universiteit van Boedapest hebben bewezen dat de hersenen van de hond op een vergelijkbare manier werken als die van mensen, en herinneringen aan belangrijke mensen worden bijna voor altijd opgeslagen in het langetermijngeheugen. Er is echter een belangrijke nuance: als een hond in een nieuw gezin wordt geplaatst en evenveel zorg en genegenheid krijgt, kunnen oude herinneringen worden overstemd door nieuwe, recentere herinneringen.
Het kortetermijngeheugen of “echte” geheugen bij honden duurt niet langer dan twee minuten. Daarom heeft het geen zin om een huisdier te berispen voor een plas die een uur na zijn “misdaad” wordt gevonden – hij is al vergeten wat hij heeft gedaan en zal niet begrijpen waarom hij wordt gestraft.
Zoopsychologen van de Universiteit van British Columbia hebben ontdekt dat reukzin een sleutelrol speelt in het langetermijngeheugen. De neus van een hond bevat 50 keer meer neuronen dan die van een mens en de geur van zijn baasje wordt zo diep in zijn geheugen geprent dat het jarenlang niet verdwijnt.
Experimenten tonen aan dat zelfs na jaren van scheiding, wanneer een hond een bekende geur tegenkomt, hij vrolijk begint te kwispelen en andere tekenen van herkenning vertoont nog voordat hij een gezicht ziet. Daarom geeft de wetenschap een ondubbelzinnig antwoord op de vraag of een hond zich zijn eerste baasje herinnert: ja, dat doet hij, als het baasje belangrijk voor hem was.
Natuurlijk, als een puppy bij een fokker is weggehaald toen hij twee maanden oud was, is het onwaarschijnlijk dat hij als volwassen hond nog duidelijke herinneringen heeft aan zijn moeder en nestgenoten. Maar een eigenaar met wie jaren zijn verstreken, met wie duizenden wandelingen, spelletjes en momenten van genegenheid zijn gedeeld, blijft voor altijd in het hart van de hond.
Dus als na een lange zakenreis je hond je van je voeten veegt, verstikkend van vrolijk geblaf, weet dan dat het niet alleen een reactie is op “een man met een riem”. Dit is een oprechte vreugde van de ontmoeting met degene wiens beeld al die dagen zorgvuldig bewaard werd in het diepst van de hondenziel, die in afwachting verwarmd werd.
Lees ook
- Waarom een hond kwispelt als hij boos is: ontcijfer de geheime signalen
- Hoe katten het onzichtbare zien: het mysterie van hun superkrachten en ultraviolet licht
