Verraad is altijd een aardbeving.
De wereld, die betrouwbaar leek, stort in een seconde in elkaar, en het is niet duidelijk hoe de brokstukken verzameld moeten worden en of het mogelijk is om daarna iets nieuws op te bouwen, meldt de correspondent van .
Psychologen die werken met het onderwerp bedrog en misleiding, stellen: vertrouwen kan worden hersteld, maar het is een lange weg, die zal moeten gaan door middel van verschillende fasen . En de eerste – de moeilijkste – is erkennen dat het oude vertrouwen er niet meer is.
Pixabay
Veel mensen maken de fout om te doen alsof er niets is gebeurd. Vergeven en vergeten, doorgaan zoals voorheen. Maar zo werkt het niet, want gekwetst vertrouwen wordt niet genezen door te zwijgen.
Een onderzoeker van jeugdtrauma’s legt uit: de reactie op verraad hangt grotendeels af van de vraag of iemand in zijn kindertijd een soortgelijke ervaring heeft gehad. Als ouders bedrogen, verraden, gedevalueerd zijn, zal de wond dieper zijn.
Zo iemand gelooft mensen in principe nauwelijks, en na een nieuw verraad schakelt zijn innerlijke verdediger de modus van totale blokkering in. “Ik zal nooit meer iemand vertrouwen” is de kreet van de ziel, die uit het diepst van zijn hart klinkt.
Maar het is onmogelijk om met dit motto te leven. Want zonder vertrouwen is er geen intimiteit, en zonder intimiteit veranderen relaties in een formeel samenleven van twee vreemden onder één dak.
De eerste stap naar herstel is jezelf de tijd geven om te rouwen. Verraad is een verlies en daar moet om gerouwd worden. Verlies van illusies, verlies van veiligheid, verlies van het beeld van de partner dat in je hoofd zat.
Psychologen waarschuwen: je kunt niet meteen in een nieuwe relatie springen na een relatiebreuk, in de hoop dat het alles zal genezen. De nieuwe partner hoeft geen therapeut te zijn voor het oude trauma. Het zal de situatie alleen maar erger maken.
De tweede stap is omgaan met je eigen rol in wat er is gebeurd. Niet om de schuld op je te nemen. Maar om je blinde vlekken te begrijpen, die plekken waar je het voor de hand liggende niet opmerkte omdat je het niet wilde opmerken.
De praktijk wijst uit: de meeste mensen voelen intuïtief aan dat er iets mis is, lang voordat ze de waarheid kennen. Maar ze knijpen liever een oogje dicht omdat de waarheid te eng is. Dit is een afweermechanisme dat uiteindelijk het meeste pijn doet.
De derde stap is leren vertrouwen op jezelf. Het klinkt als een cliché, maar hier ligt het grootste geheim. Iemand die vertrouwt op zijn intuïtie, zijn gevoelens, zijn vermogen om ermee om te gaan, is veel minder bang om bedrogen te worden.
Hij weet: als hij verraden wordt, zal hij overleven. Hij heeft houvast van binnenuit. En deze kennis maakt hem paradoxaal genoeg meer open voor nieuwe relaties, omdat de angst voor afhankelijkheid weg is.
De vierde stap is een beetje experimenteren met vertrouwen. Niet om er halsoverkop in te springen, maar om het water geleidelijk aan te testen. Vertel iemand iets onbelangrijks en kijk hoe hij ermee omgaat.
Vraag om een beetje hulp en kijk of er een reactie volgt. Vertrouwen wordt niet opgebouwd door grote gebaren, maar door duizenden kleine stapjes waarbij de werkelijkheid overeenkomt met de verwachtingen.
En ja, het risico blijft altijd bestaan. De mens is een vrij wezen en niemand kan garanties geven. Maar leven in harnassen is ook geen optie, want harnassen beschermen niet alleen tegen pijn, maar ook tegen geluk.
De psycholoog benadrukt: ware liefde is een keuze die we elke dag maken, ondanks het risico om opnieuw verbrand te worden. Het is moed, zoals de Fransen zeggen – moed van het hart.
Wie eenmaal verraad heeft overleefd en de kracht heeft gevonden om zich weer open te stellen, kent de waarde van intimiteit als geen ander. Hij verspilt geen tijd aan onzin, hij speelt geen spelletjes, hij checkt niet uit. Hij waardeert gewoon elke minuut van het heden.
Omdat hij weet dat vertrouwen niet de afwezigheid van risico is. Het is de bereidheid om risico te nemen voor een kans om echt aanwezig te zijn. En dat is het waard.
Lees ook
- Waarom we tolereren wat we niet kunnen tolereren: psycholoog over de prijs die we betalen voor de illusie van liefde
- Waarom een crisis in een relatie altijd over onszelf gaat: psycholoog over de spiegel die eng is om in te kijken
