Voor niet-ingewijden is de staart van een hond gewoon een vrolijke indicator van een goed humeur, maar voor degenen die verstand hebben van fysiologie is het een geavanceerde zender van emoties die werkt als een radiobaken.
Veterinair neuroloog Susan Wilson van de Universiteit van Californië heeft door jarenlange observatie ontdekt dat de richting van het kwispelen letterlijk een polaire betekenis heeft, meldt .
Als een hond opgewonden is over zijn baasje of een andere bekende persoon, kwispelt zijn staart naar rechts, wat geassocieerd wordt met activering van de linker hersenhelft die verantwoordelijk is voor positieve emoties en benaderbaarheid. Maar als je een hond ziet met zijn staart naar links gekanteld, kun je er beter bij uit de buurt blijven – dit is een signaal van angst en agressie dat door de rechter hersenhelft wordt gesignaleerd.
TUT Nieuws
Het blijkt dat de hond met zijn staart kan kwispelen en zo totaal tegengestelde gevoelens kan tonen, van vriendelijkheid tot een scherp verlangen om te verdedigen. De hoogte van de staart speelt ook een enorme rol: een hoge staart toont zelfvertrouwen en dominantie, terwijl een staart tussen de poten door angst toont en een poging om kleiner te lijken om geen conflict uit te lokken.
Katten zijn in dit opzicht nog subtielere manipulatoren en hun belangrijkste communicatiemiddel is hun staart en oren. Het trillen van het staartpuntje van een kat die op de vensterbank zit, is geen teken van ongeduld, maar het eerste teken dat er interne spanning wordt opgebouwd die snel kan omslaan in een agressieve uitbarsting als dit niet wordt opgemerkt.
Duitse zoopsychologen van het Instituut voor Diergedrag in Berlijn hebben ook de betekenis van kattenoren ontcijferd. Als de oren naar voren zijn gericht, is de kat kalm en geïnteresseerd in wat er gebeurt, als ze naar de zijkanten zijn gedraaid als zoekers – is hij alert en verzamelt hij informatie, en als ze tegen de kop zijn gedrukt en naar achteren zijn gedraaid – verwacht problemen, het dier is klaar om aan te vallen.
Veel conflicten tussen mens en dier ontstaan juist door een verkeerd begrip van deze eenvoudige signalen. We zien een kwispelende staart en reiken uit om hem te aaien, zonder op te merken dat de hond bevroren is in spanning en dat zijn staart naar links kwispelt, wat waarschuwt voor ongemak.
Wetenschappers van de Universiteit van Tokio hebben bewezen dat honden waarvan de baasjes hebben geleerd om ze correct te “lezen” gemiddeld langer leven en minder snel last hebben van gedragsstoornissen. Aandacht voor kleine details, zoals de stand van de oren of het trillen van de snorharen, verlengt het leven van een huisdier door chronische stress te verlichten.
Katten geven dit begrip ook terug: ze zullen eerder tegen de poten wrijven van iemand die hun persoonlijke ruimte respecteert en wegblijven van knuffels wanneer de lichaamstaal van de kat een tegenzin voor contact aangeeft. Dit is een subtiele dialoog waarbij woorden niet nodig zijn, maar die wel een echt diepe relatie opbouwt.
Door deze signalen te leren begrijpen, zijn we niet langer alleen maar baasjes, maar worden we echte partners, in staat om te horen wat niet hardop wordt gezegd.
Lees ook
- Hoe katten het onzichtbare zien: het mysterie van hun superkrachten en ultraviolet licht
- Wat er gebeurt als je je hond wakker maakt als hij een nachtmerrie heeft: de waarheid over de slaapfasen
